Czekoladowe muffiny z borówkami

W kuchni na stole stał niepełny pojemnik z borówką amerykańską. Owoce czekały aż ktoś znajdzie dla nich zastosowanie. Oczywiście najprościej byłoby je po prostu zjeść solo, jednak czy zawsze musi być prosto? Na myśl przyszły mi muffiny, bo robi się je szybko i dawno ich już nie piekłam. Do zestawu składników dodałam jeszcze mleczną czekoladę i zaczęłam piec... Babeczki rosły trochę nieregularnie, co spowodowało, że zostały ochrzczone przez moją mamę : krasnoludkowe czapki. 

Składniki (na ok. 16 muffinów):

2 szklanki mąki pszennej

3/4 szklanki cukru

2 czubate łyżeczki proszku do pieczenia

0.5 płaskiej łyżeczki soli

2 jajka

1 szklanka mleka

100 g roztopionego, ostudzonego masła

100 g mlecznej czekolady

200 g borówki

Mieszamy razem wszystkie suche produkty. Do tego dodajemy jajka, mleko i masło i mieszamy dokładnie, aby nie było grudek. W kąpieli wodnej rozpuszczamy czekoladę, a następnie dodajemy ją do masy na muffinki i dokładnie mieszamy. Do całości przesypujemy umyte i osuszone borówki, mieszamy. Napełniamy nasmarowane tłuszczem foremki muffinkowe (silikonowych nie trzeba natłuszczać) do 2/3 wysokości. Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni. Pieczemy do czasu, aż wbity w muffina patyczek będzie suchy.

Rántott sajt czyli smażymy ser na GP Węgier

W poprzednim poście pisałam o daniach, które kojarzą mi się w pierwszym momencie z kuchnią węgierską. Przy okazji GP Węgier postanowiłam poszperać by rozszerzyć swoją wiedzę. W kilku miejscach trafiłam na informację, że charakterystyczną potrawą dla kuchni węgierskiej jest również rántott sajt, czyli smażony ser. Przyznam szczerze, że zdziwiłam się, ponieważ do tej pory smażony ser kojarzył mi się bardzo ściśle z kuchnią czeską. Jednak jak dobrze wiemy kuchnie państw sąsiadujących bardzo często mieszają się. Tak jest również w przypadku lángosów, czyli smażonych placków na bazie ziemniaków, podawanych najczęściej z sosem czosnkowym i tartym serem. Teoretycznie są one potrawą węgierską, jednak równie często można na nie trafić na Słowacji, w Czechach czy też w Austrii lub Rumunii. Na przyrządzenie placków lángos niestety nie miałam czasu, ale postanowiłam przyrządzić sobie smażony ser... Bo ser to coś co lubię :) Od siebie dodałam trochę papryki :)

Składniki:

ser żółty (dobrze topiący się), pokrojony w plastry o grubości 0.5 cm

jajka

mąka

bułka tarta

ostra papryka w proszku

ew. olej

Jajko roztrzepujemy widelcem, dodajemy do niego ostrej papryki wg uznania. Kawałki sera obtaczamy dokładnie w mące, potem w jajku i następnie bardzo dokładnie w bułce. Następnie ponownie obtaczamy w jajku i bułce, uważając by cała powierzchnia sera była w panierce. Na patelni rozgrzewamy odrobinę oleju (lub nie, jeśli mamy nieprzywieralną patelnię) i wykładamy na nią kawałki sera. Smażymy z obu stron, do zrumienienia panierki. Przewracając kawałki sera należy uważać by nie uszkodzić panierki ( bo ser wypłynie na patelnię).

Można podać z frytkami i sosem tatarskim. Ja podałam z sosem pomidorowym :)

 

Przepis dodaję do akcji "F1 od kuchni":

Węgierski pörkölt wieprzowy

Papryka, leczo, gulasz i tokaj - to rzeczy, które w pierwszej chwili przychodzą mi do głowy gdy pomyślę o węgierskich kulinariach. Kiedy zastanawiałam się nad tym co przygotować na GP Węgier odbywające się w ten weekend od razu pomyślałam o gulaszu i zaczęłam przeglądać dostępne źródła. Traf chciał, że tego dnia nasza lodówka wzbogaciła się o duży kawałek łopatki wieprzowej, dlatego oczywistym wyborem było danie z wieprzowiną. W książce "Nobel dla papryki. Kuchnia węgierska" trafiłam na idealny przepis na Pörkölt wieprzowy, wykorzystujący takie mięso, jakie akurat miałam w zanadrzu. :)

Pörkölt to rodzaj gulaszu, którego podstawą jest mięso, cebula i papryka w proszku. Wśród częstych dodatków znajdują się: papryka, pomidory oraz czosnek. Podstawą przyrządzania jest podsmażenie cebuli w pierwszej kolejności, następnie papryki w proszku i dopiero później dodanie mięsa. W Pörkölt ilość płynów jest ograniczona, sos nie powinien przykrywać mięsa - ważne jest powolne redukowanie płynów powstałych w czasie gotowania.

Składniki:

1 kg łopatki wieprzowej
100 g wędzonej słoniny lub boczku (u mnie boczek)
50 g smalcu (u mnie zastąpione 2 łyżkami oleju)
250 g cebuli (2 średnie)
1 ząbek czosnku
2 łyżki przecieru pomidorowego
1 zielona papryka (zamieniłam na czerwoną)
1 duży pomidor
sól, ostra papryka, szczypta kminku

Mięso kroimy w dość grubą kostkę, opłukujemy, a następnie osuszamy. Cebulę siekamy dość grubo. Boczek/słoninę kroimy w drobną kostkę, a następnie wrzucamy do garnka o grubym dnie i wytapiamy tłuszcz. Powstałe skwarki wyjmujemy, do wytopionego tłuszczu dodajemy smalec (u mnie olej). Na gorącym tłuszczu podsmażamy do zrumienienia cebulę. Następnie dodajemy przecier pomidorowy, posiekany ząbek czosnku oraz trochę ostrej papryki. Gotujemy przez kilka minut, aż odparuje woda, po czym dodajemy mięso, kminek, a także solimy. Na małym ogniu, pod przykryciem dusimy całość, od czasu do czasu mieszając, aż mięso będzie bardzo miękkie. Gdy praktycznie cała woda odparuje dodajemy do garnka pokrojoną w kostkę paprykę oraz obranego ze skórki i pokrojonego w kostkę pomidora. Ponownie dusimy. Gdy papryka oraz mięso będą już miękkie, a sos będzie gęsty doprawiamy ostrą papryką i podajemy (u mnie z ryżem )

U mnie duszenie samego mięsa na małym ogniu trwało ok. 2.5 godziny, a z pomidorami i papryką kolejnych 30-40 minut.

Przepis dodaję do akcji Adrijah "F1 od kuchni":

Wzbogacone macaroni & cheese, czyli makaron z kalafiorem w sosie serowym

Wspólne gotowanie to bardzo przyjemna sprawa. Zawsze marzyło mi się, by mieć kogoś z kim dałoby się spędzać czas piekąc, gotując... Niestety wieczny brak czasu i jak na razie brak własnej kuchni uniemożliwia mi rzeczywiste gotowanie z kimś. W takim przypadku świetnie sprawdza się wirtualne wspólne gotowanie. Dzielą nas setki kilometrów, a przy takiej okazji spotykamy się w wirtualnej kuchni i gotujemy. To ciekawe jak z jednego przepisu powstaje tyle różniących się wersji w zależności od tego kto gotuje. Tym razem we wspólnym gotowaniu poza mną udział wzięły: Vanilla, Maggie, Eve, Pela oraz Kabka. Przyrządziłyśmy ciekawą wersję znanej potrawy macaroni and cheese, czyli makaronu z serem. Przepis pochodzi ze strony BBC Good Food.

Składniki:

300 g penne, rigatoni lub macaroni (u mnie penne)

175 g tartego cheddara

1 mały kalafior

200 g śmietany kremówki

2 łyżeczki musztardy pełnoziarnistej

2 pomidory

pieprz, sól morska

Kalafiora oczyszczamy i dzielimy na pojedyncze różyczki. Pomidory kroimy w ósemki (moim zdaniem, można pokroić drobniej lub zastosować większą ilość pomidorków koktajlowych).

W garnku doprowadzamy do wrzenia wodę i solimy ją. Wrzucamy do wrzącej wody makaron, mieszamy i ponownie doprowadzamy do wrzenia. Gotujemy 1-2 minuty, po czym dodajemy kalafiora. Po raz kolejny doprowadzamy wodę z makaronem i kalafiorem do wrzenia, po czym gotujemy przez 8-10 minut, aż zarówno makaron jak i kalafior będą już dobre do jedzenia, ale jeszcze jędrne. Dobrze odsączamy.

Do drugiego garnka wlewamy śmietanę i musztardę, wsypujemy sporą garść tartego sera. Cały czas mieszając podgrzewamy na bardzo małym ogniu. Gdy ser zacznie się topić wrzucamy makaron z kalafiorem i bardzo delikatnie mieszamy. Doprawiamy solą morską i pieprzem, przekładamy do naczynia żaroodpornego. Na wierzchu układamy kawałki pomidorów, rozsypujemy resztę sera i posypujemy odrobiną pieprzu.

Całość wstawiamy do rozgrzanego piekarnika (u mnie pod taki grill u góry piekarnika) na około 5 minut, aż wierzch zacznie brązowieć, a całość będzie "bąbelkowała".

Wyróżnienia :)

I ja wpadłam w sidła wyróżnień, które ostatnio opanowały świat blogów :) Zostałam wyróżniona przez Bożenę1968, Yobadę oraz Gin, którym bardzo dziękuję.

Zasady zabawy są następujące:

1. Trzeba umieścić u siebie link do bloga osoby, która nas nominowała - zrobione

2. Należy wkleić logo na swoim blogu - proszę bardzo:

3. Napisać 7 rzeczy o sobie

3.1 Idąc do restauracji nigdy nie mogę się zdecydować co mam wybrać. Siedzę i myślę... i nic z tego nie wychodzi, bo cały czas nie wiem na co mam ochotę :) Im bogatsze menu, tym większy mam problem i dłużej to trwa. Niektórych doprowadza to do szału.

3.2 Uwielbiam czytać książki. Jeśli jakaś mnie naprawdę zainteresuje potrafię siedzieć do rana, żeby skończyć ją czytać. Jestem bardzo mało ekonomiczna, pochłaniam je zdecydowanie zbyt szybko, przez co non stop nie mam czego czytać.

3.3 Kocham sery! Nie potrafiłabym z nich zrezygnować. Może dlatego tak ciężko jest mi przejść na dietę.

3.4 Mam bałagan na biurku i wokół niego - zawsze. To jest rzecz, która praktycznie się nie zmienia. Nawet jak posprzątam to w szybkim tempie wszystko wraca do stanu wyjściowego.

3.5 Bywam sentymentalna, ciężko mi się pozbyć pewnych pamiątek i drobiazgów sprzed lat.

3.6 Radia słucham na magnetofonie, który kupiłam sobie 17 lat temu. Antena jest ułamana, kasetownik nie działa, kabel czasem się odłącza, a mimo to nie wyobrażam sobie co będzie jak wysiądzie całkowicie. Jestem do niego bardzo przywiązana. To trochę rozwija punkt 5.

3.7 W sezonie letnim wciąż wcinam pestki słonecznika :)

4. Wreszcie - wybrać 16 osób i poinformować je o tym poprzez komentarz na ich blogach.

Podejrzewam, że większość z tych kilku osób (na pewno nie będzie ich aż 16), które chciałabym wyróżnić już dostała wyróżnienia, ale mimo wszystko to zrobię. Chcę by wymienione przeze mnie osoby wiedziały, że o nich ciepło myślę i lubię zaglądać na ich blogi :) (kolejność czystko przypadkowa)

Greenplums
Maggie
Eve
Panna Malwinna
Kabka
Klarka
Bea
Kini
Alicja

Powinny się tu również pojawić blogi Yobady oraz Gin, ale skoro to one mnie zaprosiły to ich tu nie ma :P

No i oczywiście należy poinformować wybrane osoby :)

Grillowane, pikantne krewetki... oraz kilka słów o oliwie

Trochę ponad miesiąc temu trafiłam w jednej z warszawskich galerii handlowych na stoisko dość nowego sklepu internetowego, którego specjalnością są oliwy. Sklep o którym mówię to oliwnygaj.eu. Jako, że uwielbiam nowości wśród kulinarnych składników to natychmiast zainteresowałam się tym stoiskiem i do domu wróciłam bogatsza o butelkę oliwy o smaku czarnej trufli (w smaku boska, ale o niej napiszę innym razem).

Jednak czemu piszę o tym właśnie teraz...? Powód jest bardzo prosty - w moje posiadanie trafiła butelka oliwy Terra di Bari, którą będę testowała i oczywiście publikowała przepisy w których ją wykorzystam. Mam nadzieję, że ta oliwa (a także pozostały asortyment sklepu oliwnygaj.eu) Was zainteresuje... szczególnie, że po pierwszych testach stwierdzam, że naprawdę warto się zainteresować, bo oliwa jest bardzo dobra.

Teraz kilka słów o tej oliwie. Oliwa Terra di Bari D.O.P. pochodzi z Apulii. Jest to region Włoch, który słynie z produkowanej oliwy, a jej mieszkańcy są z niej bardzo dumni. Właściwie większość regionu pokrywają gaje oliwne, a z tego co wyczytałam nawet powietrze pachnie tu oliwkami (trzeba będzie to kiedyś sprawdzić... :) ). Certyfikat D.O.P. czyli Denominazione di Origine Protetta gwarantuje nam pochodzenie oliwy, proces jej produkcji oraz spełnienie najsurowszych wymogów jakościowych i smakowych - taki certyfikat dostają najlepsze gatunki oliwy extra vergine.

Oliwa jest bardzo aromatyczna, w smaku lekko gorzkawa. Idealna dla osób, które lubią dość zdecydowane smaki oliwy. Dzisiaj postanowiłam wykorzystać ją do zamarynowania krewetek, które później grillowałam. W tej roli sprawiła się doskonale, a krewetki wyszły bardzo smaczne.

Składniki (na 4 szaszłyki):

12 sztuk krewetek tygrysich (u mnie mrożone, obgotowane)

1 łyżka oliwy z oliwek (u mnie oliwa Terra di Bari)

1 mała ostra papryczka (u mnie taka malutka, marynowana chilli)

1 duży ząbek czosnku

+ patyczki szaszłykowe

Krewetki rozmrażamy, a następnie osączamy i osuszamy na ręczniku papierowym. Ostrą papryczkę pozbawiamy pestek i siekamy bardzo drobno. Ząbek czosnku obieramy i również siekamy drobno. Krewetki wrzucamy do miseczki, zasypujemy czosnkiem i papryczką, zalewamy oliwą z oliwek po czym dokładnie mieszamy. Odstawiamy do lodówki do zamarynowania na co najmniej 2 godziny (u mnie stały ponad 6 godzin). Po zamarynowaniu nadziewamy po 3 krewetki na jeden patyczek i grillujemy na grillu lub na rozgrzanej patelni grillowej przez 1.5-2 minuty z każdej strony. Podajemy z grzankami lub z sałatką.


Bardzo dziękuję, za wysłane wyróżnienia... Jutro dodam swój post na ten temat :)

Gazpacho czyli hiszpański chłodnik

Wraz z czterema innymi blogowiczkami: Eve, Maggie, Panną Malwinną i Pelą postanowiłyśmy wspólnie przyrządzić zupę do akcji kulinarnej Peli czyli Letniego Festiwalu Zup. W tym roku Pela zachęca nas do sięgania po przepisy z kuchni innych rejonów świata, poszerzania swoich horyzontów kulinarnych. Wybrałyśmy gazpacho, czyli hiszpański chłodnik, którego podstawą są pomidory. Przepisów na gazpacho jest mnóstwo, my zdecydowałyśmy się wypróbować ten pochodzący z książki "Podróże kulinarne. Kuchnia hiszpańska".

Składniki (na 8 miseczek):

5 kromek białego chleba

1 ząbek czosnku wyciśnięty

1/3 szklanki oliwy

1/4 szklanki octu z czerwonego wina

4 duże dojrzałe pomidory - 880 g

2 ogórki - 260 g

1 czerwona papryka - 200 g

1 średnia czerwona cebula - 170 g

1/3 szklanki soku pomarańczowego - 80 ml

Na grzanki:

2 kromki chleba

2 łyżki oliwy

Dodatkowo do posypania zupy:

1 mała czerwona papryka, pokrojona w drobną kostkę

1 mała czerwona cebula, posiekana

1 ogórek, obrany, pozbawiony pestek i pokrojony w kostkę

1 łyżka posiekanej natki pietruszki

Pomidory oraz ogórki obieramy i kroimy w kostkę. Paprykę, cebulę również kroimy drobno.

Chleb pozbawiamy skórki, miąższ rwiemy na drobne kawałki, zalewamy oliwą, octem i posiekanym ząbkiem czosnku. Odstawiamy na 30 minut.

Następnie miksujemy nasiąknięty chleb z pomidorami, ogórkami, papryką, cebulą i sokiem pomarańczowym, aż uzyskamy, gładką i jednolitą konsystencję. Przecieramy przez gęste sito (ja pominęłam) i odstawiamy na co najmniej 3 godziny do lodówki (u mnie 12).

Po tym czasie z chleba na grzanki usuwamy skórkę, kroimy w kostkę i na oliwie podsmażamy do chrupkości. Osączamy na ręcznikach papierowych (ja dodatkowo posypałam odrobiną ziół).

Chłodnik podajemy posypany grzankami oraz cebulą, papryką, ogórkiem i pietruszką.Tuż przed podaniem posyp dodatkową cebulę, papryką, ogórkiem, pietruszką i grzankami.