Risotto z czerwonym pesto i krewetkami koktajlowymi

Kilka dni nic nie publikowałam, ale prawda jest taka, że w wyniku różnych spraw rodzinnych zupełnie nie miałam czasu na pichcenie i przygotowywanie potraw godnych pojawienia się na blogu. Nie wiem jak będzie z moim czasem w najbliższych dniach, ale postaram się bloga nie zaniedbywać, m.in. w poniedziałek pojawi się pyszne gazpacho - idealne na gorące dni.

Dzisiaj po raz kolejny gości u mnie risotto, tym razem z dodatkiem czerwonego pesto, którego rozpoczęty słoiczek miałam w lodówce oraz z krewetkami koktajlowymi. Czemu z koktajlowymi, a nie zwykłymi? Jakoś tak normalne krewetki strasznie gryzą mi się swoim rozmiarem z tymi drobnymi, delikatnymi ziarenkami ryżu. Zupełnie inaczej sprawa wygląda z koktajlowymi, one idealnie wpasowują się w całość risotta. Oczywiście jeśli ktoś myśli inaczej to może poniższe risotto przyrządzić z krewetkami tygrysimi lub innymi.

Składniki (na 2 porcje):

ok. 130 g ryżu arborio

1 cebula

0.5 szklanki białego wina

ok. 2 szklanek bulionu

120-150 g krewetek koktajlowych

1.5 łyżki czerwonego pesto

2 łyżki masła

pieprz ziołowy

parmezan

Cebulę obieramy i siekamy w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewamy połowę masła i podsmażamy na nim cebulę. Następnie wrzucamy na patelnię ryż i podsmażamy go aż wchłonie masło z patelni (cały czas mieszając), po czym całość zalewamy winem. Patelnię trzymamy na małym ogniu i podgrzewamy aż ryż wchłonie wino. Następnie wlewamy po chochelce ciepły bulion, za każdym razem oczekując aż poprzednia porcja zostanie wchłonięta.

Krewetki (mrożone) przelewamy zimną wodą i na durszlaku zostawiamy do rozmrożenia. Przed dodaniem ostatniej chochelki bulionu wrzucamy na patelnię krewetki oraz czerwone pesto. Dokładnie mieszamy, dodajemy odrobinę ziołowego pieprzu do smaku. Gdy płyn zostanie wchłonięty ryż powinien być al dente. Patelnię zdejmujemy z ognia, dodajemy pozostałe masło i parmezan, mieszamy. Przykrywamy na minutę. Po minucie nakładamy. Na talerzach posypujemy jeszcze odrobiną tartego parmezanu.

Kiełbaski w miodowo-musztardowej glazurze

Ogólnie to ja nie lubię tradycyjnych kiełbas. Nie jem ich na kanapkach, nie piekę na grillu, po prostu nie jem. Parówek też za bardzo nie lubię. Nie dla mnie kiełbasy żywieckie, krakowskie suche itp. Co więcej... nie zjem również np. szynki czy sera, przechowywanych w jednym pojemniku z kiełbasą, bo przechodzą jej zapachem. Wyjątkiem są niektóre salami oraz chorizo w różnych daniach. Mimo tego do gustu przypadły mi cienkie, białe kiełbaski, które miałam okazję jeść na grillu. To było już dość dawno. O tych kiełbaskach przypomniałam sobie w momencie oglądania programu Nigelli, gdy piekła ona małe kiełbaski. Przypomniawszy sobie o tych smacznych białych kiełbaskach postanowiłam poszukać jakiegoś ciekawego przepisu i znalazłam ten, bardzo prosty, szybki... z bardzo smacznym rezultatem. Zdjęcia takie sobie, bo robione na szybko przy rodzinnym obiedzie :)

Składniki:

16 cienkich białych kiełbasek

2 łyżki oleju słonecznikowego

3 łyżki miodu

3 łyżki musztardy - gruboziarnistej lub Dijon

Kiełbaski obtaczamy dokładnie w oleju, układamy na blaszce i pieczemy przez 20-25 minut. Następnie wyjmujemy, osuszamy dokładnie ręcznikami papierowymi. W miseczce dokładnie mieszamy musztardę z miodem. Osuszone kiełbaski polewamy tą mieszanką i dokładnie w niej obtaczamy. Wykładamy na czystą blaszkę i wstawiamy na 5-7 minut do piekarnika. Podajemy.

Scones

Wiele dobrego słyszałam zawsze o bułeczkach scones, jednak nigdy nie miałam okazji ich spróbować. Pomyślałam, że GP Wielkiej Brytanii odbywające się w ten weekend jest idealnym pretekstem do upieczenia ich. Pieczenie bułeczek w moim piekarniku jest wielkim wyzwaniem, ale mimo wszystko zdecydowałam się go podjąć. Do wypróbowania wybrałam przepis umieszczony na stronie Kwestia Smaku.

Składniki:

250 g mąki pszennej

50 g miałkiego cukru

50 g masła

4 łyżeczki proszku do pieczenia

1 jajko, duże

ok. 100 ml mleka

50 g rodzynek

szczypta soli

Masło siekamy w drobną kostkę. Mąkę dwukrotnie przesiewamy na stolnicę, po czym dodajemy do niej proszek do pieczenia, sól, cukier, masło i palcami rozcieramy. Jajko dokładnie ubijamy i dodajemy do niego tyle mleka, by otrzymać w sumie 140 ml płynu. Do składników na stolnicy dodajemy 2/3 płynu mleczno-jajecznego oraz rodzynki i szybko zagniatamy (ewentualnie dodając trochę płynu, lub podsypując odrobiną mąki). Ciasto wałkujemy, aż do otrzymania placka o grubości 1.5 cm. Następnie wykrawamy bułeczki (z tej porcji 8 sztuk), układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, smarujemy pozostałą mieszanką jajka i mleka i pieczemy około 10 minut, aż będą złote.

Podajemy (najlepiej jeszcze ciepłe) z dżemem i gęstą śmietaną.

Welsh rarebit czyli grzanki z sosem serowo-piwnym

Na te grzanki trafiłam dwukrotnie. Za pierwszym razem oglądając program Roberta Makłowicza, za drugim w czasie trwania akcji kuchni brytyjskiej na forum cincin. Bardzo mnie zaciekawiły. Tak bardzo, że postanowiłam je przyrządzić. Poszperałam w poszukiwaniu przepisu i wybrałam przepis zamieszczony przez Seniorkę na forum cincin, w którym lekko zwiększyłam ilość płynów. Grzanki wyszły jednak na tyle smaczne, że chętnie wypróbuję również inne przepisy.

Składniki:

4 kromki bułki pszennej (ja miałam mniejszą bułkę, więc tych grzanek było trochę więcej)
płaska łyżka mąki
3 łyżki mleka (ja dałam 4)
2 łyżki piwa (ja dałam 3)
1 łyżeczka musztardy (u mnie sarepska)
150 g tartego sera cheddar
40 g masła
sól, pieprz ziołowy

Rondelek stawiamy na małym ogniu i wrzucamy do niego połowę masła. Gdy masło się rozpuści dodajemy mąkę i cały czas mieszając doprowadzamy do zrumienienia, po czym wlewamy mleko. Wciąż mieszając podgrzewamy na malutkim ogniu przez chwilę do uzyskania gęstego, gładkiego sosu. Następnie dodajemy tarty ser, piwo, musztardę oraz doprawiamy solą i ziołowym pieprzem. Gotujemy aż uzyskamy konsystencję gęstego kremu.

W międzyczasie na drugiej połowie masła podsmażamy kromki masła. Obsmażone kromki smarujemy kremem serowo-piwnym, układamy na blaszce i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na 3-4 minuty. Podajemy od razu po przygotowaniu.

Przepis dodaję do akcji Adrijah - F1 od kuchni:

Omlet z czerwoną cebulą i wędzoną papryką

Jak już wielokrotnie wspominałam omlety uwielbiam. Zdecydowanie jest to mój ulubiony rodzaj śniadania oraz przetworzenia jajka. Wszystkie inne jajkowe postaci pozostają daleko w tyle za pysznym omletem. Zazwyczaj do jego stworzenia wykorzystuję to co pierwsze wpadnie mi w oko po otworzeniu lodówki. Tak było również i tym razem: przyszła kolej czerwonej cebuli. Następnym etapem tworzenia omletu jest wybór przypraw: tutaj mój wzrok padł i zatrzymał się na wędzonej papryce.

Składniki (na 1 omlet):

2 jajka

2 łyżki mleka

1 średnia czerwona cebula

pół łyżeczki wędzonej papryki

1 łyżka masła

sól

2 łyżki tartego żółtego sera

Jajka dokładnie ubijamy z mlekiem i solą. Dodajemy wędzoną papryką i dokładnie mieszamy je z masą jajeczną. Czerwoną cebulę drobno siekamy. Na patelnię wrzucamy masło i podsmażamy na nim do miękkości. Następnie wlewamy masę jajeczną, rozprowadzamy ją równomiernie z cebulą. i na małym ogniu smażymy omlet. Gdy wierzchnia strona będzie już prawie ścięta posypujemy ją tartym serem, podsmażamy jeszcze przez chwilę, po czym składamy na pół i podajemy.

Camemebert i bagietka, duet doskonały

Zdecydowanie płynny, aromatyczny camembert i delikatna pszenna bagietka to jeden z duetów doskonałych. Z wspomnianej już przeze mnie imprezy "Aperitif po francusku" pochodził leżący w mojej lodówce, wspaniale pachnący ser camembert Le Rustique. Postanowiłam przyrządzić go sposobem, który zaproponowała Bea (tutaj ta propozycja). Zgodnie z moimi oczekiwaniami wyszło pysznie.

Składniki:

1 krążek sera camembert (u mnie Le Rustique)

1 duży ząbek czosnku (lub 2 mniejsze)

2 łyżki białego wina

pieprz ziołowy

pszenna bagietka

Z sera zdejmujemy papierowe opakowanie i wstawiamy z powrotem do drewnianego pudełeczka. Wierzch sera nakłuwamy nożem, posypujemy pieprzem ziołowym, w nacięcia wkładamy kawałki pokrojonego w plasterki czosnku. Dodatkowo na ser wylewamy białe wino. Całość pudełeczka owijamy folią aluminiową i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do ok. 190 stopni na jakieś 15-20 minut (po ok. 15 minutach można zajrzeć do środka, nakłuć ser i zobaczyć czy jest już płynny).

Podajemy z pokrojoną lub porwaną bagietką, którą jemy maczając w płynnym serze.

Ostra zupa pomidorowa z kuskusem i ciecierzycą, na arabską nutę

Całkowicie zapomniałam o tej zupie. Ostatnio przypomniała mi Panna Malwinna wspominając zupy, które planuje przyrządzić z okazji Letniego Festiwalu Zupy organizowanego po raz kolejny przez Pelę. Zupełnie nie wiem jak ja mogłam zapomnieć o takim przepisie... Zupa jest ostra (mimo że zmniejszyłam trochę ilość użytej harissy). Mi zjedzenie nie sprawiało problemu, jednak moja mama w pierwszym momencie gdy dałam jej na łyżce do spróbowania stwierdziła, że może zabić :P Z pewnością dla osób gustujących w łagodnych potrawach się nie nadaje :) Ja powtórzę ją jeszcze nie raz :) Przepis znaleziony na stronie BBC Good Food.

Składniki (na ok. 4 - 5 porcji):

1 duża cebula

2 marchewki

3 łodygi selera naciowego

1 puszka posiekanych pomidorów (400 g)

1 puszka ciecierzycy (400 g)

1 łyżka pasty harissa (przepis oryginalny przewiduje 2-3 łyżki)

1 łyżeczka kminu rzymskiego

2 łyżki koncentratu pomidorowego

500 ml bulionu warzywnego

2 łyżki kuskusu (ja dałam 3)

pół pęczka natki pietruszki (pominęłam, bo nie miałam)

Cebulę obieramy i siekamy. Marchewkę i selera kroimy w drobną kostkę. Na rozgrzany olej wrzucamy cebulę, marchewkę i selera i smażymy na małym ogniu aż zmiękną. Następnie mieszamy je dokładnie z harissą i kminem rzymskim. Dodajemy pomidory, koncentrat, odsączoną i opłukaną ciecierzycę oraz bulion warzywny, mieszamy i pod przykryciem gotujemy na małym ogniu przez 30 minut. Po tym czasie dodajemy kuskus i gotujemy kolejnych 5 minutek. Zupę podajemy posypaną posiekaną natką pietruszki.